ความท้าทายใหม่ในอุตสาหกรรมยานยนต์ เมื่อสมการราคาในสายการผลิต EV กำลังเปลี่ยนไป
ภาพรวมของอุตสาหกรรมรถยนต์ระดับโลกกำลังเผชิญหน้ากับพายุความผันผวนด้านราคาวัตถุดิบอย่างรุนแรง เนื่องจากราคาของเหล็ก อะลูมิเนียม และแร่ธาตุสำหรับแบตเตอรี่มีการปรับตัวขึ้นลงตลอดเวลา รายละเอียดเพิ่มเติม อันเป็นเหตุให้เกิดความเสี่ยงเชิงโครงสร้างที่อาจกัดกร่อนผลกำไรขององค์กรลงทีละน้อย
การเร่งสร้างความมั่นคงในห่วงโซ่อุปทานท้องถิ่นเพื่อลดความเสี่ยงจากสถานการณ์โลก แต่เบื้องหลังคือแรงกดดันจากการกระจุกตัวของผู้ผลิตชิ้นส่วนที่มีจำนวนจำกัด ทำให้ค่ายรถยนต์ส่วนใหญ่ตกอยู่ในสภาวะที่เป็นผู้ขอมากกว่าผู้เลือกในตลาด
วิกฤตความทึบแสงของต้นทุนสิ่งแวดล้อม และผลกระทบต่อโครงสร้างราคา
อีกหนึ่งปัจจัยสำคัญที่ทำให้สมการทางการเงินมีความซับซ้อนยิ่งขึ้นคือความต้องการวัตถุดิบสีเขียว ตัวอย่างเช่นเหล็กคาร์บอนต่ำที่มีราคาสูงกว่าตลาดแบบดั้งเดิมเกือบเท่าตัว
- การจองล่วงหน้าในตลาดโลก: ผู้เล่นที่เข้ามาในตลาดช้าจึงตกอยู่ในฐานะผู้ซื้อสำรองที่มีอำนาจการเจรจาต่ำ
- ความไม่โปร่งใสของราคาพรีเมียม: การขาดเกณฑ์มาตรฐานในการวัดมูลค่าที่แท้จริงของการลดคาร์บอนในสายการผลิต
- ข้อบังคับทางกฎหมายที่เข้มงวด: แต่จะลามไปถึงความน่าเชื่อถือขององค์กรในสายตาของผู้ถือหุ้นและหน่วยงานกำกับดูแล
จากปัญหาเหล่านี้ทำให้เห็นเด่นชัดว่าระบบสัญญาคงที่แบบรายปีไม่สามารถใช้งานได้อีกต่อไป
ทางออกระดับกลยุทธ์ด้วยราคากลางอิสระ
เพื่อแก้ปัญหาความทึบแสงทางธุรกิจค่ายรถยนต์ชั้นนำจึงหันมาพึ่งพาราคากลางจากหน่วยงานอิสระ เปรียบเสมือนการมีผู้ประเมินที่เป็นกลางคอยให้ข้อมูลความจริงแก่ผู้ซื้อและผู้ขาย
นอกจากนี้ยังช่วยสร้างภาษากลางภายในองค์กรทำให้ฝ่ายจัดซื้อ ฝ่ายการเงิน และฝ่ายความยั่งยืนมองเห็นเป้าหมายเดียวกัน ลดข้อพิพาทระหว่างแผนกและช่วยให้การตัดสินใจลงทุนในแพลตฟอร์มใหม่มีความแม่นยำสูงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
แบบจำลองต้นทุนล่วงหน้าและประโยชน์เชิงพาณิชย์
การนำข้อมูลราคากลางมาประยุกต์ใช้ร่วมกับแบบจำลองต้นทุนที่ควรจะเป็นช่วยเสริมความแข็งแกร่งทางธุรกิจ ลดความเสี่ยงจากการตัดสินใจที่ผิดพลาดในขั้นตอนการออกแบบสายการผลิต
ในยุคที่อุตสาหกรรมยานยนต์ต้องแข่งขันกันด้วยความเร็วและความคุ้มค่าของต้นทุน
วิธีการบริหารซัพพลายเชนคาร์บอนต่ำอย่างมีประสิทธิภาพ
การนำองค์กรไปสู่ระบบจัดซื้อสมัยใหม่สามารถเริ่มต้นขึ้นได้ผ่านขั้นตอนการปฏิบัติงานที่ชัดเจนดังต่อไปนี้
1. ปรับโครงสร้างข้อตกลงทางการค้าใหม่
กำหนดรอบการปรับราคาที่สอดคล้องกับความผันผวนจริงของตลาดเช่นรายไตรมาสหรือรายเดือน
ขั้นตอนที่ 2: การพัฒนาแบบจำลองต้นทุนที่ควรจะเป็น
ผสมผสานข้อมูลวิศวกรรมการผลิตเข้ากับดัชนีราคาวัตถุดิบเพื่อสร้างแบบจำลองต้นทุนที่ถูกต้อง
ขั้นตอนที่ 3: การตรวจสอบและรับรองมาตรฐานวัตถุดิบสีเขียว
ปกป้ององค์กรจากการจ่ายเงินแพงเกินจริงให้กับคุณสมบัติด้านความยั่งยืนที่ไม่มีมาตรฐานรองรับ
4. การสร้างระบบสื่อสารภาษากลางภายใน
จัดตั้งคณะทำงานร่วมกันระหว่างฝ่ายจัดซื้อ ฝ่ายการเงิน และฝ่ายความยั่งยืนเพื่อประเมินทิศทางราคา
ขั้นตอนที่ 5: การกระจายความเสี่ยงเพื่อลดการพึ่งพาแหล่งผลิตเดียว
แม้จะเน้นการผลิตในประเทศแต่ต้องรักษาทางเลือกในการจัดซื้อจากซัพพลายเออร์อย่างน้อยสองรายในแต่ละชิ้นส่วนสำคัญ